Bir hafta boyunca Ankara’da sahnelenen, Kadın Sineması ve toplumsal hafıza odaklı bu festivalde, yenilikçi ustalık sınıfları, panel oturumları ve gösterimleryle yüzleşmeler, dayanışma ve görünürleşme ekseninde yükseldi. Bu yılın teması “Çiçek mi dediniz?” çerçevesinde, savaşın, göçün ve belleklerin kadın bedenlerinde bıraktığı izleri, kısa ve uzun metraj filmlerle derinlemesine işleyen bir sinema deneyimi sundu.
Yo, Aşk Asi Bir Kuştur gibi uluslararası ödüllü yapımlar, FIPRESCI Ödülü ve izleyici oylarıyla festivalin en çok konuşulan anlarına dönüştü. Kapanışta, Marjane Satrapi anısına yapılan video gösterimi ve jüri değerlendirmeleri, sinemanın hafıza ve direniş bağlamında nasıl bir araç olduğunu net biçimde ortaya koydu. Ayrıca, WeART Syria Projesi ile kadınların çatışma sonrası yeniden hayat kurma hikâyeleri, izleyicilerin duygu dünyasında derin izler bıraktı.
Lucia Murat ve Yeşim Ustaoğlu gibi isimlerin ustalık sınıfları ise katılımcılar için birer referans noktası oldu. Murat, Brezilya’nın politik hafızasını sinemaya taşımanın inceliklerini paylaşırken, Ustaoğlu’nun belgesel ve kurmaca arasındaki sınırları zorlayan yaklaşımı, genç sinemacıları cesaretlendirdi. Bu oturumlar, kadın sinemacılarının kamera arkasında ve önünde nasıl varolduğunu gösterdi.
Kült Kavaklıdere’de Kadınların Görünürlüğü ve Sesleri
Etimesgut CKM ve Mamak Belediyesi sahneleri, gösterimler kadar sahne arkası söyleşiler ile dolu dolu geçti. Özellikle koridor filmi ve yaşlılık üzerinden kadın dayanışması temaları, izleyiciye güncel toplumsal sorunları hatırlattı. Sertaç Erguvan’ın yönettiği Kuru Taşın Başı belgeseliyle Yusufeli’nin baraj sularında kaybolan kültürel bellek, katılımcılarla derin bir diyalog başlattı.
Türkiye’deki Teknik Kadın Emeği paneli, KUDA ve Susma Bitsin gibi dayanışma ağlarının sektördeki görünürlüğünü güçlendirdi. Burada konuşan katılımcılar, kadın teknisyenlerin ve kurgucuların sektörde karşılaştığı engelleri, çözüm önerileriyle dayanışma ağları üzerinden ele aldı. Bu oturumlar, toplumsal cinsiyet eşitliği hedefiyle yapılan çalışmaları somut örneklerle somutlaştırdı.
WeART Syria Projesi ve Suriyeli Kadınların Sesi
Savaşın gölgesinde kadınların yeniden kurduğu yaşamlar, festivalin öne çıkan parçalarından biri oldu. A Voice Without an Echo ve The Permission to Film gibi kısa filmler, deneyimlerin evrenselliğini ve bireysel iradenin direniş gücünü vurguladı. Proje koordinatörü ve sahneye çıkan yetkililer, uluslararası dayanışmanın sinemayı güçlendirdiğini belirtti.
FIPRESCI Ödülü: Bellek ve Direnişin Sineması
Festivalin en çok konuşulan kararlarından biri FIPRESCI Ödülü oldu. Jüri, Yo (Love is a Rebellious Bird) filminin, geçmiş ve bugün arasında kurduğu bağ, belgesel ile kurmaca arasındaki geçişler ve kadın sesinin yükselişi nedeniyle ödüle değer gördü. Jüri üyeleri, Anna ve Fatoun Fakhorji’nin kaleme aldığı senaryolarla filmin, izleyicilerin hafızasındaki yerini güçlendirdiğini vurguladı.
Bu ödül, kadın yönetmenlerin uluslararası arenada elde ettiği başarıları pekiştirdi ve festivalin amacını, kadınların hikâyelerini görünür kılma misyonunu net bir şekilde gösterdi.
Ustalık Sınıfları: Hafıza, Feminizm ve Sınırları Aşan Sinema
Görsel medya tarihine damga vuran Lucia Murat ve Yeşim Ustaoğlu gibi isimlerin masterclass’ları, katılımcılara sadece bilgi aktarmakla kalmadı; kendi deneyimlerini paylaşma cesareti vererek yeni kuşaklara ilham verdi. Murat, Cinema Novo geleneğini hatırlatarak hafıza temalarını sinemaya taşımanın inceliklerini anlattı. Ustaoğlu ise, savaş, göç, sınırlar ve hafıza konularını işlerken kadınların görünürlüğünü artırmanın sinemanın toplumsal rolü olduğuna vurgu yaptı.
Türkiye’deki Sinema ve Dizi Endüstrilerinde Teknik Alanda Kadın Emeği paneli ise, endüstrinin geleceğini şekillendirecek görüşleri barındırdı. Misafirler, kadın besteciler, ses tasarımcıları ve kurgu uzmanları üzerinden, teknik işlerde çeşitliliğin ve kapsayıcılığın nasıl artacağını somut adımlarla anlattı.
Sonuç ve İzler: Festivalin Toplumsal Hafızaya Katkısı
Bu yılki Uçan Süpürge Festivali, sadece bir film gösterimi için değil, kadınların kamusal alanda görünürlüğünü artırmak, toplumsal sorunlara dair bilinç yükseltmek ve gönüllü dayanışmayı güçlendirmek amacıyla şekillendi. WeART Syria Projesi ve yerel mekânlarda verilen söyleşiler, katılımcıların bihaber kaldıkları gerçekleri gün yüzüne çıkardı. Eğitim, sanat ve sivil toplum bağları arasındaki etkileşim, festivalin ana kazanımı olarak öne çıktı.
