Hantavirüs enfeksiyonları, kemirgenlerin salgı, dışkı ve tükürüğüyle temas sonrası insana bulaşır ve bazı durumlarda hayati tehlike oluşturan solunum, kalp ve böbrek sorunlarına yol açabilir. Özellikle kapalı ve yetersiz havalandırılan alanlarda temizlik yaparken partiküllerin havaya karışması riskleri artırır. Depolar, ahırlar, kilerler ve kullanılmayan yazlıklar bu riski taşıyan başlıca mekanlardır.
İnsandan insana bulaşmanın tek hantavirüs türü olarak Andes virüsü gösterildiği iddia edilse de, çoğu hantavirüs türü insandan insana bulaş kanıtı olmadan kabul görür. Güney Amerika’da Andes virüsü ile sınırlı bulaş örnekleri bildirilirken Avrupa ve Asya’daki hantavirüslerde bu kanıt eksiktir. Ancak kapalı ortamlarda çalışan kişiler, özellikle tarım ve hayvancılık yapanlar için temas sonrası dikkat şarttır.
Belirtiler çoğunlukla temastan 1–8 hafta sonra başlar ve grip benzeri bulgularla kendini gösterebilir. Ateş, baş ağrısı, kas ağrıları ve halsizlik sık görülen erken işaretlerdir. Zamanla öksürük, nefes darlığı, akciğerlerde sıvı birikimi veya tansiyon düşüklüğü gibi ağır tabloya ilerleyebilir. Özellikle kemirgen teması öyküsü olan kişilerde görülen açıklanamayan ateş ve nefes darlığı, hantavirüsü akla getirmelidir.
Tedavi açısından spesifik antiviral tedavi etkinliği kesin kanıtlanmış değildir. Destekleyici bakım ve yakın takip en kritik yaklaşımdır; ağır vakalarda yoğun bakım desteği gerekebilir. Şu anda etkin bir aşı da bulunmamaktadır.
Korunma için temel yaklaşım çevre temizliğidir: kemirgenlerin içeri girmesini engelleyin, depolar ve kilerleri güvenli hale getirin; riskli alanları havalandırın; kemirgen dışkısı bulunan yüzeyleri nemlendirerek temizleyin ve süpürmeyin. Temizlik sırasında maske ve eldiven kullanımı, ardından ellerin yıkanması hayati önem taşır. Tarım ve hayvancılıkla uğraşanlar, depo çalışanları, ahır ve kiler temizliğini yapanlar için ekstra dikkat gerekir.
Hastalık profili ve risk grupları ile ilgili ayrıntılarla hantavirüs, popülasyon üzerinden izlenmeli ve erken işaretlere odaklanarak hızlı müdahale sağlanmalıdır. Bulaşma, genellikle uzun süreli yakın temasla sınırlı olmasına rağmen kapalı ortamlarda havaya karışan partiküllerle enfeksiyon riski artabilir.
